Dzień dobry. Nazywam się Witold.    

lubię się uczyć

mogłabym się uczyć i dzień i  noc

szkoda, że takie hobby odkryłam dopiero na studiach
ale nic w tym dziwnego, wreszcie uczę się rzeczy ciekawych

w sumie to lubię też przerwy, te od nauki
na kisiel i herbatę
lubię Was

nie mogę się uczyć cywilnego, bo stoję jedną nogą w lesie

a później pójdę z torbami i tak to się skończy

Ich kompetencje,  zadania własne i polecone, nadzory – resory!
Izba Obrachunkowa też! Urząd Miar i nie-do-wiar!

Wstawaj! Życie jest piękne!

Dzisiaj odkryłam istnienie  dziwnego uczucia. Cóż, o wielkim odkryciu ciężko mówić, wszak żaden ze mnie wynalazca, empiryk.
Tak więc, nie chcę pisać o odkryciu, ale o tym, że zdałam sobie sprawę z istnienia pewnego spojrzenia motywacyjnego.
Jest ono całkiem przyjazne, ale zarazem bardzo trudne do włączenia w kategorie myślenia ludzkiego. Nie sposób też tego nazwać ludzkim rozumem.

Skoro kiedyś porwano Europę, to czy Europa może też porwać mnie?
Niech to poczucie motywacyjne łączone z głęboką analizą treści, jakie niesie ze sobą Traktat Lizboński, zaowocuje  w niedalekiej przyszłości wygraną w teleturnieju „Miliard w rozumie” prowadzonym przez Zbigniewa Weissa. Tak, zgadza się – Zbigniewa. A dodatkowo niech wyrazi się expressis verbis na karcie traktatu, dodam – w kratkę.